Ukształtowanie terenu gminy Niedźwiedź sprzyja różnorodnym formom turystyki i rekreacji. Na obszarze gminy leży Gorczański Park Narodowy z siedzibą w Porębie Wielkiej. Przebiega tu wiele szlaków turystycznych. Istnieje możliwość uprawiania sportów zimowych, lotniarstwa, jazdy konnej, turystyki rowerowej, kąpieli w potokach górskich, organizacji kuligów, ognisk z pieczeniem barana. Wiele innych atrakcji przygotowują właściciele gospodarstw agroturystycznych.

Gmina Niedźwiedź ma charakter turystyczno-rolniczy. Istniejące zakłady przemysłowe reprezentują głównie branżę przetwórstwa rolno-spożywczego i drzewnego. Liczną grupę stanowią też różne drobne zakłady rzemieślnicze.



WARTO ZOBACZYĆ
- Górę Potaczkową w Niedźwiedziu, skąd przy ładnej pogodzie roztaczają się wspaniałe widoki na Gorce, Tatry i pasmo Babiej Góry, Górę Tobołów (wjazd wyciągiem krzesełkowym w przepięknym lesie)
- "Koński Banior" w Koninie - piękny wąwóz erozyjny z wodospadem (możliwość kąpieli)
- "Orkanówkę" - dom-muzeum pisarza, piewcy Gorców, Władysława Orkana
- Park podworski Wodzickich w Porębie Wielkiej
- Polanę - Jaworzynę Porębską z panoramą Beskidu Wyspowego
- Przyrodniczą ścieżkę zdrowia w Porębie Wielkiej
- Stare Wierchy - legendarny szczyt Gorców (prowadzi nań piękna trasa), na wierzchołku uroczo usytuowane schronisko
- Turbacz - kulminacja Gorców ze schroniskiem pod szczytem; na uwagę zasługują malownicze trasy turystyczne prowadzące na szczyt

Teren Parku jest udostępniany dla turystyki indywidualnej pieszej, rowerowej, konnej i narciarskiej.

Turystyka piesza może odbywać się wyłącznie po oznakowanych szlakach turystycznych, szlakach spacerowych ( biało-czerwony kwadrat po przekątnej) oraz ścieżkach edukacyjnych (biały kwadrat z zielonym paskiem po przekątnej).

Ich łączna długość na terenie Parku wynosi ponad 60 km. Dla wytrwałych turystów czekają szlaki na Turbacz, Kudłoń czy Gore, niezwykle widokowe i bogate pod względem przyrodniczym i kulturowym.
My polecamy szczególnie te, na których nie spotkają Państwo zbyt wielu turystów. W niczym nie zakłócanej ciszy będą mogli Państwo poznawać uroki gorczańskiej przyrody.

Poręba Górna - pol. Stare Izbiska - Stare Wierchy - szlak żółty
Czas przejścia: l godz. 45 min
Szlak wyznaczony przez rabczański Oddział PTT już w 1933 roku .Po terenie GPN biegnie na bardzo krótkim odcinku - ok. 600 m. Od Polanek do Starych Wierchów pokrywa się ze ścieżką edukacyjną "Wokół doliny Poręby". Na trasie malownicze widoki na Beskid Wyspowy.

Niedźwiedź - Turbaczyk - Czoło Turbacza -Turbacz - szlak zielony
Czas przejścia: 5 godzin
Nazywany szlakiem pamiątek orkanowskich wyznaczony został w 1929 roku i prowadzi przez Orkanówkę - willę pisarza oraz ukochane przez Niego polany : Łąki i Turbaczyk .

Konina - Kopa - Kudłoń - Lubomierz - szlak czarny
Czas przejścia: 4 godz. 30 min.
Wyznaczony w 1980 roku prowadzi przez polany: Kopa, Figurki, Pustak, Kudłoń i Jastrzębie z których można podziwiać rozległe panoramy na Beskid Wyspowy, masyw Babiej Góry, Polic oraz Tatry. Urozmaicają go formy skalne, z których najbardziej okazała to Kudłoński Baca.
Uwaga:
Z dniem 1.10. 2002r. ze względów ochronnych został zlikwidowany czarny szlak z przełęczy Borek na polanę Gabrowską.

Lubomierz Przysłop - Kudłoń - przełęcz Borek - Turbacz - szlak żółty
Czas przejścia: 5 godzin
Nazywany szlakiem 10 polan został wyznakowany w 1926 roku przez księdza Walentego Gadomskiego, twórcę tatrzańskiej Orlej Perci. Prowadzi przez widokowe gorczańskie polany: Jaworzynkę, Podskały, Adamówkę, Gorc Troszacki, Pustak, Przysłopek, Halę Turbacz. Na niektórych z nich zachowały się tradycyjne szałasy pasterskie.

Polana Trusiówka - dolina Kamienicy - przełęcz Borek - szlak niebieski
Czas przejścia: 3 godziny
Prowadzi stokami Kudłonia oraz dnem jednej z piękniejszych dolin w Gorcach. Po drodze szałas, w którym w sierpniu 1976 roku przez dwa tygodnie mieszkał ówczesny metropolita krakowski kardynał Karol Wojtyła. W skromnych warunkach szałasu przeżywał dni skupienia. Własnoręcznie ułożył kamienny bruk przed wejściem. Od kiedy został papieżem, miejsce to nazwano "Papieżówką".

Lubomierz Rzeki - Koszarki - Gorc Kamienicki - węzeł szlaków nad Halami Gorcowymi - szlak niebieski
Czas przejścia: 2 godz. 30 min.
Szlak krótki, ale dość trudny (513 m różnicy wzniesień) biegnący w większości lasem. W wyższych położeniach m.in. z polany Świnkówka wspaniałe widoki na główny grzbiet Gorców, dolinę Kamienicy i Tatry.

Najbardziej uczęszczanym szlakiem w GPN jest szlak czerwony:
Rabka - Bardo - Stare Wierchy - Rozdziele- Hala Turbacz - Turbacz -Hala Długa - Kiczora - Zielenica - Przęłecz Knurowska
Czas przejścia: 7 godzin. 30 min. Przez teren GPN na odcinku Stare Wierchy -Zielenica - 3 godziny 15 min
Jest to część głównego szlaku beskidzkiego im. Kazimierza Sosnowskiego wiodącego z Beskidu Śląskiego, aż w Bieszczady (509 km). Odcinek z Rabki przez Stare Wierchy na Turbacz wyznaczył w 1926 roku sam K. Sosnowski, natomiast w 1933 roku oddział PTT "Gorce" z Nowego Targu połączył Turbacz z Przełęczą Knurowską.
Pokonanie odcinka z Rabki przez Turbacz, Lubań do Krościenka, odwiedzając po drodze 3 gorczańskie schroniska, zajmuje ponad 15 godz. marszu. Trasa jest urozmaicona licznymi polanami z rozległymi widokami na wszystkie pasma górskie otaczające Gorce. Oprócz walorów krajobrazowych szlak jest atrakcyjny pod względem przyrodniczym i kulturowym.

W niższych położeniach, w oparciu o sieć dróg leśnych, wyznaczono szlaki spacerowe o łącznej długości 40 km .
Ich przejście nie wymaga dużego wysiłku, a swym zasięgiem obejmują wszystkie większe doliny.

W dolinie Kamienicy:
- Czarne Młaki - Autobus - Potok Spaleniec - Limierzyska - 1,8 km
- Papieżowka - pol. Jaworzyna Kamienicka - 8,9 km

Z Potaszni w dolinie Koniny szlaki spacerowe prowadzą:
- przez Pasiekę na Hucisko w Koninkach - 7,3 km
- Brukowaną Drogą na Przełęcz Borek - 4,2 km

Z polany Hucisko w Koninkach:
- wzdłuż Potoku Olszowy na Tobołów i dalej do Poręby Górnej - 9 km
doliną Potoku Turbacz, drogą stokową przez Aniołkę, do doliny Olszowego Potoku - 5 km


Turystyka rowerowa - wyłącznie indywidualna tzn. do 5 rowerów- może odbywać się po odpowiednio oznakowanych szlakach
(biały prostokąt z czerwoną sylwetką roweru).

z Koniny
Polana Potasznia - Pasieka - Polana Hucisko w Koninkach

z Koninek
Polana Hucisko - Potok Olszowy - Tobołów - Czarne Błota - Poręba Górna
Polana Hucisko - Potok Turbacz - Aniołka - Polana Szałasisko - Potok Olszowy

z Rabki
Stare Wierchy - Obidowiec - Turbacz - Polana Gabrowska - Kiczora - Zielenica
(szlak czerwony) aż na przełęcz Knurowską

z Lubomierza-Rzek
Rzeki-Papieżówka - Polana Jaworzyna Kamienicka - Polana Gabrowska - Turbacz

z Ochotnicy
przełęcz Knurowską- Zielenica- Kiczora - Turbacz

Szlaki rowerowe na terenie Parku zostały połączone ze szlakami rowerowymi gminy Niedźwiedź i Rabka. Umożliwia to zaplanowanie ciekawych wycieczek także poza granicami GPN.

Uwaga!
Szlaki rowerowe na terenie GPN należą do szlaków trudnych i wymagają odpowiednich umiejętności.

Z dniem 1.05.2002 r. ze względów bezpieczeństwa został zamknięty dla turystyki rowerowej szlak : Papieżówka (dolina Kamienicy) - Przełęcz Borek - Brukowana Droga - Potasznia.


Turystyka konna - tylko indywidualna tzn. do 5 koni - może odbywać się wyłącznie po oznakowanych trasach (pomarańczowe kółko). Uprawianie turystyki konnej na terenie Parku musi być każdorazowo zgłoszone w Dyrekcji GPN lub u leśniczego odwiedzanego obwodu ochronnego. Pobyt dłuższy - niż 1 dzień - wymaga pisemnego zezwolenia wydanego przez Dyrektora Parku

Szlaki konne na terenie GPN :

- Turbacz - polana Mraźnica pod Gorcem -11,3 km
- Polana Gabrowska - Jaworzyna Kamienicka - Trusiówka - 11,8 km
- Potasznia - Pasieka - Koninki - 7,3 km
- Koninki - dolina Potoku Turbacz - dolina Olszowego Potoku - 5 km
- Koninki - Tobołów - Obidowiec - Turbacz - 10,9 km
- Polana Gabrowska - Zielenica- do granic GPN - 2,4 km

Uwaga!
Z dniem 1.05.2002 r. ze względów bezpieczeństwa został zamknięty dla turystyki konnej szlak : Papieżówka (dolina Kamienicy) - Przełęcz Borek - Potasznia.


GORCZAŃSKI PARK NARODOWY

Położenie, powierzchnia, historia
Gorczański Park Narodowy obejmuje centralną i północno-wschodnią część pasma Gorców (ok. 13% powierzchni całego pasma). Położony jest w południowej części kraju, w województwie małopolskim. Park utworzony został w 1981 roku na obszarze 5 908 ha. Początki ochrony przyrody na tym terenie sięgają 1927 roku, kiedy to powstał w dobrach hr. Ludwika Wodzickiego z Poręby Wielkiej leśny rezerwat przyrody nazwany później Rez. Turbacz im. Władysława Orkana.
Obecna powierzchnia parku wynosi 7 030 ha, z czego 6 591 ha to lasy. Ochroną ścisłą objęto 3 611 ha, w tym 3 596 ha lasów. Powierzchnia otuliny GPN obejmuje 16 647 ha.

Geologia i geomorfologia
W krajobrazie Gorców dominują łagodne kopulaste szczyty. Doliny rzeczne wcinają się ostro w masyw, przez co jego kształt przypomina rozróg z głównym punktem zwornikowym - szczytem Turbacza. Charakterystycznym elementem terenu są wychodnie skał piaskowcowych, występujące na północnych stokach. Na terenie Parku znajduje się kilka niewielkich jaskiń szczelinowych. Podłoże geologiczne stanowią utwory fliszu karpackiego płaszczowiny magurskiej, na które składają się zespoły piaskowcowo - zlepieńcowe (tworzące grzbiety) i łupkowo - piaskowcowe (w obniżeniach i przełęczach).
W granicach Parku znalazły się, z wyjątkiem Turbacza (1310 m n.p.m.), najwyższe szczyty Gorców: Jaworzyna Kamienicka (1288 m n.p.m.), Kiczora (1282 m n.p.m.), Kudłoń (1279 m n.p.m.), Czoło Turbacza (1258 m n.p.m.) i Gorc Kamienicki (1228 m n.p.m.).

Wody
Ekosystemy wodne tworzą wody płynące, zajmujące 18 ha (ok. 0,3%) powierzchni Gorczańskiego Parku Narodowego. Obszar parku jest terenem źródliskowym dopływów Dunajca i Raby, na której kilkadziesiąt kilometrów niżej jest zlokalizowany zbiornik wody pitnej dla Krakowa "Raba II".

Roślinność
W całych Gorcach stwierdzono występowanie ok. 940 gatunków roślin naczyniowych, 250 gatunków mchów, 530 gat. porostów oraz 116 gat. wątrobowców. Około 85% tych taksonów występuje na terenie Parku. Charakterystyczne dla GPN są rośliny górskie, z których najbardziej interesujące są gatunki alpejskie (17) i subalpejskie (24) spotykane m.in. na gorczańskich polanach.
Lasy zajmują ok. 95% powierzchni Parku. Znaczna ich część jest w wieku powyżej 100 lat. W drzewostanach dominują świerk, buk, jodła, a w domieszce występują modrzew, jawor, wiąz górski, jesion i olsza szara. Piętro regla dolnego sięga od 650 do 1100 m n.p.m., regiel górny - powyżej 1100 m n.p.m. Dominującym typem siedliskowym lasu jest las górski (ok. 50 % pow. GPN), występujący w reglu dolnym. Bór wysokogórski zajmuje ok. 5% powierzchni Parku.
W GPN wyróżniono 7 zespołów leśnych. W reglu dolnym występują: buczyna karpacka, bór świerkowo - jodłowy regla dolnego, kwaśna buczyna górska, olszyna karpacka, olszyna bagienna i żyzna jedlina, zaś w reglu górnym świerczyna górnoreglowa.
Zbiorowiska nieleśne występują przede wszystkim na polanach reglowych, zajmując ok. 5% powierzchni Parku. Wyróżniono 16 zbiorowisk roślinnych. Najbogatszymi gatunkowo zbiorowiskami są: łąka mieczykowo - mietlicowa, młaka kozłkowo - turzycowa, traworośla i łąka ostrożeniowa. Na polanach występuje ok. 35% gatunków roślin naczyniowych. Polany reglowe powstały w wyniku działalności człowieka. Regres pasterstwa spowodował wzmożoną sukcesję roślinności krzewiastej i drzewiastej na polanach. W jej wyniku uległo degradacji wiele zespołów roślinnych, ustępują gatunki typowe dla górskich hal, w tym krokusy. Obecnie podjęto czynną ochronę polan Parku najwartościowszych pod względem przyrodniczym i krajobrazowym .

Zwierzęta
Fauna parku jest typowa dla Beskidów. Licznie reprezentowane są gatunki górskie, borealno-alpejskie i puszczańskie. Bogaty świat ptaków reprezentują: myszołów, trzmielojad, kobuz, jastrząb, sowy (puchacz, puszczyk uralski i pospolity, włochatka, sóweczka, sowa uszata), dzięcioły (trójpalczasty i białogrzbiety) oraz kuraki leśne (jarząbek, cietrzew, głuszec). Gniazdują tu także: bocian czarny, orzechówka, kruk, pluszcz, siwerniak i wiele innych.
W Parku żyje ponad 46 gatunków ssaków, z których najcenniejsze są duże drapieżniki - ryś, wilk, niedźwiedź, a najpospolitsze są jelenie, sarny i dziki. Do osobliwości zaliczyć należy przedstawicieli rodziny pilchowatych: popielicę, orzesznicę i koszatkę. Na terenie Parku występują płazy: salamandra plamista (uznana za symbol Gorczańskiego PN), traszki (2 gatunki), żaba trawna, ropucha szara i kumak górski. Przedstawicielami gadów są: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, żmija zygzakowata i zaskroniec. Najliczniejszą grupę stanowią niepozorne i dość słabo jeszcze poznane bezkręgowce.

Zagrożenia, kultura materialna i turystyka
Pierwsi osadnicy w rejon Gorców dotarli na początku XIV wieku. Powstawanie polan pasterskich trwało do pierwszej połowy XIX w. Największe zniszczenia lasów gorczańskich miały miejsce w XIX wieku, kiedy masowo wycinano w łatwiej dostępnych terenach duże połacie pierwotnych lasów. W części świerczyn górnoreglowych ujawnia się przyspieszenie procesów dynamicznych zmian w drzewostanach (skrócenie fazy terminalnej i przechodzenie do fazy inicjalnej). Czynnikami bezpośrednimi tych zmian są owady kambio-ksylofagiczne oraz silne wiatry.
Do najważniejszych zadań Parku należą: zapewnienie ochrony ścisłej i renaturalizacja z maksymalnym wykorzystaniem sił przyrody w stosunku do ekosystemów leśnych oraz ochrona czynna polan reglowych w celu zachowania ich różnorodności biologicznej wraz z wartościami kulturowymi i krajobrazowymi.
Gorce, w tym także Park, posiadają wiele zabytków architektury ludowej. Okoliczna ludność zachowała niektóre zwyczaje. Na gorczańskich polanach oglądać można szałasy pasterskie - niejednokrotnie uznane za zabytki kultury materialnej. Najstarszym zabytkiem sakralnym na obszarze Parku jest kapliczka na polanie Jaworzyna Kamienicka, wzniesiona w 1904 r. przez Tomasza Chlipałę, zwanego Bulandą. Z kapliczką i jej fundatorem - znanym gorczańskim bacą i czarownikiem - związane są liczne legendy.
Krajobraz Parku ma charakter naturalny, a stopień ingerencji człowieka jest nieznaczny. Z tego też względu jest interesujący zwłaszcza dla turystów przyrodników. Liczba odwiedzających jest stosunkowo mała. Z uwagi na swe położenie Park posiada wiele punktów widokowych, z których roztaczają się atrakcyjne panoramy na sąsiednie pasma górskie. Szczególnie interesujące są widoki na Tatry, Babią Górę i Pieniny.


WYCIĄGI NARCIARSKIE

W niewielkiej odległości 4 km od naszego gospodarstwa eko - agroturystycznego znajduje się kompleks wyciągów , począwszy od najdłuższego krzesełkowego o długości 1200m który jest czynny latem i zimą , skończywszy na trzech orczykowych o długości średnio 400m.

Ze względu na zróżnicowany stopień trudności możecie państwo wybierać optymalną trasę do swoich umiejętności.
W pobliżu tras znajdują się miejsca w których można nabrać sił.

WARTO ODWIEDZIĆ
Muzeum Regionalne im. WŁ Orkana

Muzeum Podhalańskie w Nowym Targu ze stałą wystawą poświęconą historii rzemiosła w Nowym Targu i okolicy
( Rynek 1, tel. 26-67- 776)

"Dworek Tetmajerów" w Łopusznej z wystawą stałą poświęconą Tetmajerom, Lisickim , Lgockim - właścicielom majątku Łopuszna i ich gościom z ówczesnych elit artystycznych
( Łopuszna tel. 26-53-919).

Skansen Taboru Kolejowego w Rabce - Chabówka . Największy w Polsce (120) zbiór pojazdów szynowych. (Rabka - Chabówka tel. 26-76- 200 w. 345)

Muzeum przy Parafii w Szczawie poświęcone historii I Pułku Strzelców Podhalańskich Armii Krajowej
(Szczawa tel. 33-24-026)

Muzeum "Orkanówka" poświęcone Władysławowi Orkanowi - poecie i pisarzowi urodzonemu w Porębie Wielkiej. Zostało ono utworzone w 1979 r. w domu wybudowanym przez artystę w latach 1903-1906. Wewnątrz część oryginalnego wyposażenia, dokumenty, książki i obrazy przekazane przez rodzinę.
W Orkanówce zwiedzić można : kuchnię , pokój matki pisarza Orkana , pokój gościnny oraz pracownię poety nie naruszoną od lat . Znajdują się tam rękopisy poety , lampa naftowa , pianino i cytra . To w tej chacie powstały dzieła , powieści "Pomór" "Drzewiej". Orkan również malował i jego obrazy zachowały się do dziś dwa: "Widok z Wasielki" i "Widok na Giewont".

W muzeum można obejrzeć starą ceramikę , dzieła rabczańskich garncarzy , kołowrotki i inne urządzenia do obróbki lnu , drewniane sprzęty kuchenne i zabytkowy kredens z roku 1867.W całej chacie utrzymany jest oryginalny wystrój a szczególnie w pokoju matki Orkana . Muzeum jest oddalone od naszego gospodarstwa o ok. 4 km. (Poręba Wielka 109, te. 33-17-088)

Bacówkę na Hali Długiej, gdzie można zobaczyć watrzysko, sprzęty używane na szałasie, a także poznać tajemnice produkcji bundzu, żentycy i oscypków.

 
ZAPRASZAMY !
 

oferta
| galeria | atrakcje | kontakt | mapa

© Gospodarstwo Eko - Agroturystyczne "Zagroda", Podobin - realizacja projektu:
Verakom